Je investeert je hart en ziel in elke sessie. Maar zodra je cliënt de deur uitloopt, verdwijnt hij in een black box. Je weet niet of de inzichten blijven hangen, welke patronen zich herhalen of hoe hij zich ontwikkelt tussen sessies door.

Herken je dat moment waarop een sessie begint met: "Ik weet eigenlijk niet meer waar we gebleven waren" ? Je begint opnieuw van nul. Kostbare tijd gaat naar het ophalen van context. De diepte die je had bereikt lijkt verdampt.

Het probleem zit niet in jouw begeleiding. Het zit in de dagen ertussen, de dagen waarop niemand meekijkt.